Na afscheid te hebben genomen bij Casa Pilar gaan we vol goede moed op weg voor wandeldag 2.
Vandaag staat er een aardige klim op het programma en halverwege de route de keus of we over de bergkam willen gaan of onder de voet van de berg langs. We besluiten om dit gaandeweg te bekijken als we op het punt aangekomen zijn waar de splitsing komt. Het weer was wederom prachtig en met een redelijk tempo begonnen we aan de eerste beklimming. Voor ons lag de berg die we naar alle waarschijnlijkheid straks wel van dichtbij konden gaan bekijken. En ja hoor na een behoolijk steile en adembenemende klim kwamen onder aan de voet van de berg aan. Na te hebben genoten van het uitzicht begonnen we gezellig kwebbelend aan de afdaling. Afdalen is, zo kwamen wij tot de conclusie eigenlijk nog zwaarder dan stijgen. Zeker voor de knieën.

Na een stuk steile afdaling kwamen we op een punt waar niet zo goed aangegegevn stond waar we heen moesten. We besloten de tekst nog eens goed door te lezen en vroegen ons af waar het punt was gebleven waar we moesten beslissen of we boven of onderlangs wilden gaan? Uit de tekst blijkt dat we dat punt al gepasseerd waren en de merktekens daarvan gewoon gemist hebben.
Nou ja, dat bleek niet heel erg te zijn, want over de kam gaan was ons toch iets te heftig geweest. Echter waar moesten we nu naar toe. In de tekst stond dat de berg helemaal afgedaald moest worden en dat we dan uiteindelijk uit zouden komen op een geasfalteerde weg. Helaas stond er niet bij beschreven hoe lang deze afdaling in totaal zou duren.
Naar ons idee kwam er geen einde aan en we vroegen ons dan ook geregeld af of we wel goed gingen, maar bedachten dat iets wat naar beneden gaat altijd wel ergens uit zal komen.
Nou dat was dan ook zo, door de bomen zagen wij inderdaad een geasfalteerde weg aankomen en we besloten om dan maar eerst eens een stop in te lassen voor de lunch. Na deze versterking gingen we weer op pad met een lichte twijfel of de asfaltweg ook wel de juiste was.De vraag was moeten we nu links of rechtsaf. Gelukkig kwamen er een paar Duitsers langs die een kaart bij zich hadden van de hele omgeving. Daaruit maakten we op dat we linksaf moesten en ja hoor na een tijdje op de weg gewandeld te hebben zagen we opeens weer markeringen op een paal staan. We vervolgden onze weg aan de hand van deze markeringen, maar hadden na een tijdje lopen wel het idee dat we eerder terug gingen dan richting volgende dorpje. Op een kruispunt aangekomen, waar een wegwijzer staat, werd onze angst bewaarheid we waren op 1 kilometer na weer terug bij waar we die ochtend begonnen!!!.

We besloten de moed erin te houden en dan maar terug te gaan naar Castell de Castells om te kijken of we daar een taxi konden nemen naar Facheca.
Helaas bleek daar geen enkel taxibedrijf te zijn en een bus reed er ook niet. Er zat voor ons niets anders op dan de 10 kilometer te gaan lopen naar Facheca, weliswaar over de weg maar toch, als je er al zo'n 16 km op hebt zitten is dat niet leuk. Halverwege deze 10km kwamen we langs het punt waar we uren eerder zo blij waren dat we die markering zagen op een paal.

Daar waren we dus behoorlijk de fout mee ingegaan. Als we toen meteen op de weg waren blijven lopen waren we vanzelf in Facheca uitgekomen. Uiteindelijk kwamen we, behoorlijk uitgeput inmiddels, bij hotel Casa Maties aan, waar Gloria ons de weg wees naar de kamers.
Na een warm bad, om de vermoeide spieren rust te geven, wachtte ons het diner en konden we de belevenissen van deze dag delen met de andere wandelaars, die wel de bergkam gedaan hadden. Die verhalen maakte ons wel weer een beetje blij met onze eigen route, want over de bergkam was ook geen makkelijke wandeling geweest met een zeer pittige afdaling. Warm van een loeiende kachel en verzadigd van de heerlijke maaltijd met de nodige wijn besloten we wederom vroeg onder de wol te gaan.

Verder naar dag 4

Terug naar top

Aangemaakt: 01jun04