Wat Kira nooit deed gebeurde deze ochtend, zij wandelde met ons mee. Wij wisten natuurlijk niet dat ze dat anders nooit deed en dachten dat ze op een gegeven moment wel terug zou gaan. Echter nee hoor ze bleef trouw bij ons. Hoe verder wij kwamen hoe meer zorgen we ons erom gingen maken, want kon ze straks het hotel nog wel terug vinden. We besloten er toch maar een telefoontje aan te wagen en hoorden toen dat ze nog nooit met mensen was meegegaan en dat ze inderdaad niet zelf de weg meer terug kon vinden.
We hebben toen een punt onderweg afgesproken waar de hoteleigenaar Kira op zou komen halen. Dat was nog best een aardig eind doorlopen en al die tijd is ze gewoon gezellig met ons mee gewandeld.

Voor dat we het punt bereikte dat Kira werd opgehaald, hadden we al een behoorlijk zware klim achter de rug. Het was weliswaar gewoon op een asfaltweg, maar de haarspeldbochten waar we mee omhoog gingen waren zo verschrikkelijk steil dat we al hele verzuurde benen hadden gekregen.
Zodra Kira weg was hebben we maar even een rustpauze ingelast voordat we aan de volgende klim konden beginnen. Deze klim ging wat rustiger omhoog tussen schitterende velden van gele bloemetjes. Echter wel zeer verraderlijk, want deze mooi uitziende bloemenstruiken hadden zeer grote dorens. Je moest er echt voorzichtig langs lopen anders liep je behoorlijke krassen op je armen op.
Het weer was deze hele eerste wandeldag prachtig, wat mooie plaatjes opleverde tegen een strak blauwe achtergrond. Van de berg, die we vanuit de verte mooi op de foto konden zetten, zouden we de volgende ochtend nog meer te zien krijgen.
Na een heerlijke dag wandelen kwamen we moe maar voldaan aan in het volgende hotelletje Casa Pilar in Castel de Castells. Na ons even opgefrist te hebben besloten we een echt Spaans barretje in te duiken wat aan de overkant van het hotelletje was. Lacherig hebben we hierna gedineerd met de andere wandelaars, Georgette, Titus, Norbert en Pieter. Ik denk dat zij ons wel een beetje vervelend vonden daar de genoten drank in het barretje behoorlijk in de benen was geschoten .
Ook deze dag werd bijtijds afgesloten want morgen was het weer vroeg dag. Gelukkig wisten we toen nog niet wat ons de volgende dag allemaal te wachten zou staan!

Verder naar dag 3

Terug naar top

Aangemaakt: 01jun04